از شاعران محترم کاشمر تقاضا می شود تا نوشته های خود اعم از یادداشت - نقد - پیشنهاد و...را در مورد اولین فصل شعر کاشمر در "قسمت کامنت ها" به صورت "خصوصی" قرار داده یا به آدرس:

saeed_tf_70@yahoo.com

ارسال کنند تا ضمن بهره بردن از آن بتوانیم به بازخورد مناسب و منطقی از برنامه برسیم. با تشکر

انعکاس برنامه ها:

لینک:

انعکاس برگزاری فصل شعر کاشمر در سایت بین المللی شاعران

 پارسی زبان

 لینک خبر با کمی!!!دخل و  تصرف!!::

خبرگزاری ایرنا

و:

ایسنا

لینک:

kashmari.ir

لینک:

نگاه خبری

انشاالله سایر خبرگزاری ها نیز در آینده این خبر خوب را برای شعر کاشمر در گستره ی کشور و فضای مجازی منتشر خواهند کرد.

 خبر رسید که آیات قدر نازل شد                                 

   هلا غزل بنویسید! عشق کامل شد

بخوان دوباره به ترتیل، نور و کوثر را                          

  جواب فال تو "یا أیّها المزمّل" شد

از آن زمان که تو از عرش آمدی به زمین                     

    طلسم ظلمت شب های تار، باطل شد

تو راز خلقت ماهی، تو رمز خلقت مهر                            

  که با طلوع تو یک صبح تازه حاصل شد

محبت تو نماز است، ای حبیبه ی حق!                         

  به سمت کعبه ی عشق تو قبله مایل شد

بنام نامی مادر، بنام نامی عشق                                      

غزل بنام تو گفتیم؛ عشق عاقل شد...

سعید تاج محمدی

تنهایی

شب ها که پیراهن خستگی ات را در می آوری

زخمهای کهنه

               حرف خون تازه می زنند

شب ها که غذای سفره ی مان

                   طعم با هم بودن نمی دهد

و تنهایی جمعمان می کند

                            دور هم

  فکر می کنم ...

                 به سلام ...

                 به جواب سلام ...

                             که روزی از نان شبمان هم واجبتر بود

شب ها که خانه با این همه چراغ خاموش است

                            دیگر سکوت علامت رضایت نیست

اصلاٌ من دلم دعوا می خواهد !

همه ی کاسه کوزه ها را سرم بشکن

من هم با تنهایی ات گلاویز می شوم

                                 اگر بردی حق با تو

                                 اما اگر بردم...

                                                هر چه تو بگویی!

به نام پروردگار اندیشه ها:

دلت می گیرد گاهی

   از چترهای روی سر مردم

               از سایبان های حیاط دانشگاه

دلت می گیرد گاهی

      از عینک های آفتابی

           از آفتابگیرهای کاغذی

                        از کاغدهای دیواری...

دلت می گیرد

     با دیدن مترسک های آهنی

                     با دیدن آدم های آهنی

دلت می گیرد...

دلت بگیرد ای کاش گاهی

    دستت را

        و با خود ببرد

به دیدن کوچه باغ های قدیمی

                  با دیوارهای کاهگلی

به دیدن شکوه خورشید

                 وقتی که صبح زود

                 در گندمزارهای زرد ده طلوع می کند...

دستت را بگیرد و با هم پرواز کنید

      در آسمان روستا

              حتی بالاتر از کفترهای چاهی

اما یادت باشد

    از آن بالا    

              به گله های گوسفند نگاه کنی

                        و با خودت برای بچه های روستا

                                مشتی ابر سپید بیاوری

                               مشتی ابر غیر اسیدی

و نیز یادت باشد که دلت

       با خود ماسک بردارد

  گازهای گلخانه ای

      خیلی وقت است

            آسمان روستا را هم آلوده کرده اند

مواظب هم باش

    وقتی دست در دست دلت

         پر می کشی

           و از لایه های ازن می گذری

      با هواپیماهای سرّی نطامی برخورد نکنی...

...

دلت می گیرد گاهی

    و ناگهان هوس می کنی

                قلم در دست بگیری...

سعید تاج محمدی - بهار ۹۲

اولین (فصل شعر) کاشمر برگزار شد و حسابی سرذوقمان آورد. دور هم جمع شدن شاعرانی از نسل های مختلف با افکار و عقاید گوناگون از آن موقعیت هایی است که خیلی گیر آدم نمی آید ، به خصوص وقتی که از این نسل ها و گروه های سنی مختلف اشعار خوبی بشنوی. مدت ها بود که از شنیدن نام دوران خوب شعر کاشمر (در دهه ی 70 و اوایل دهه ی 80) خنده ام می گرفت و به نظرم اغراقی بیش نبود ولی با شنیدن اشعار خوب افراد این نسل در کنار دیدن فضای همدلانه ای که میانشان جاری بود ، یقین کردم که یک دوران طلایی شعر فقط محصول اشعار خوب نیست بلکه حاصل تعامل میان شاعران آن دوران هم هست ، چیزی که به شدت در میان هم نسلان کاشمری من ، با وجود کیفیت خوب اشعارشان کمیاب است. اما امیدوارم در فصل شعرهای بعدی ، گذشته از تعامل میان افراد یک نسل، شاهد تعامل میان نسل های گوناگون نیز باشیم ، اتفاقی که بنا به دلایلی در اولین فصل شعر کاشمر نیفتاد. 

کزارش کامل این شب به یادماندنی به زودی پس از انتشار در خبرگزرای های کشور در وبلاگ قرار داده می شود. یعنی فردا یا پس فردا

از دوستان می خوام هر کدام یک متن + نظرات شون رو تو و بلاگ بذارن.

بچه ها ی شعر کاشمر! دوستان  و اساتید خوبم!

اولین "فصل شعر کاشمر" مبارک...

دوست تون دارم بخدا

برخیز و لهجه کاشمری کن، غزل بخوان...

به نام پروردگار اندیشه ها:

اولین " فصل شعر " کاشمر:

اولین محفل شاعرانه ی شاعران کاشمر در ۱۴ فروردین ۹۲ برگزار می شود.

دراین نشست که اکثر شاعران معاصر کاشمر حضور خواهند داشت، شاعران کاشمر به شعرخوانی و بررسی فضای شعر معاصر کاشمر خواهند پرداخت.  اجرای زنده ی موسیقی نیز از برنامه های این محفل ادبی خواهد بود.

مراسم در عصر روز چهارشنبه ۱۴ فروردین ۹۲ در محل باغ فرهنگ ترشیز ( کتابکده نردبان آسمان) برگزار خواهد شد.

ساعت ۱۸- حضور برای تمامی علاقه مندان آزاد است.

 

 

منتطرم فرصتی پیش بیاید

مثل وقتی که از خیابان می گذری

مثل وقتی

که از دل قصه مان

سر هفتم اژدها

بیرون می زند

وقتی که مرگ

مثل یک سگ هار   

به دامنت پارس کند

پیش مرگت شوم

حتی اگر خدا خواست

به خاطرت

به جهنم بروم

منتطرم فرصتی پیش بیاید

اعتراف کنم

...

...

این روزها

دوست داشتنت

چه ساده سخت شدست

این روزها

که چقدر زیاد

دوستت دارم

 

بنام پروردگار انديشه ها:

من هم براي خودم فرمانده اي هستم

               در رزمايش شعرهاي ساختگي

دشمن فرضي يا معشوق خيالي

فشنگ هاي مشقي يا واژه هاي پوچ و بي اعتبار

انفجارهاي الكي يا اشك هاي بي نمك...

چه فرقي مي كند؟

        عشق باشد يا جنگ

                  جنگ باشد يا شعر

                         هر سه مي تواند مسخره باشد...

اما چه احساس غريبي است

               وقتي فرمانده ي رزمايشي

                       رزمنده ي يك جنگ تحميلي

                             رزمنده ي يك جنگ واقعي تمام عيار

                                                    در سالها پيش باشد...

(سعید تاج محمدی)

بی توآن ظلمی که شادی کرد با من  ؛ غم نکرد !

گریه هم یک ذره از اندوه هایم کم نکرد!

آن قدر دنیای ما با هم تفاوت داشت که –

خطبه های عقد هم ما را به هم محرم نکرد!

راز دور افتادنم از خویش را از کس نپرس!

هیچکس ظلمی که من بر نفس خود کردم نکرد!

نیست تأثیری در ایما ! لالها فهمیده اند –

اینکه ده انگشت کار یک زبان را هم نکرد!

نه هراس از آتش دوزخ ‘ نه اخراج از بهشت!

آخرش هم آدمی را هیچ چیز آدم نکرد!

اصغر عظیمی مهر